Mon bel amour, ma déchirure

De titel is een versregel van Aragon uit [KL]Il n`y a pas d`amour heureux[KLE] maar daarmee houdt de vergelijking helaas op. Een intelligente vrouw ontmoet een man zonder ontwikkeling en zij beleven een hevige hartstochtelijke liefde zoals die maar weinig voorkomt. Uiteindelijk afgewezen door de schoonheid, pleegt de lomperik in haar bijzijn zelfmoord. Doet denken aan Liliana Cavani (IL PORTIERE DI NOTTE), aan Bernardo Bertolucci (ULTIMO TANGO A PARIGI) en aan heel wat anderen, waaronder Shakespeare. De overdreven realistische wijze van filmen grenst hier met opzet aan exhibitionisme en pornografie: we hebben het druk met een serie twistgesprekken tijdens bijzondere verrichtingen en dat is dus alles! Scenario van de regisseur en Luis Calaferte Sotha.