Marie-Poupée

Een onervaren meisje trouwt met een handelaar in en verzamelaar van poppen. Zij merkt dat hij haar als niets anders ziet dan als een nieuw object in zijn collectie, om aan en uit te kleden, zonder dat hij ooit met haar slaapt. Met de bewustwording van en toenemende frustratie over haar sensualiteit trekt ze wel ongewild anderen aan : een verkrachtingspoging door een simpele knecht wordt haar noodlottig. Deze merkwaardige studie van fetisjisme heeft aanvankelijk een vanzelfsprekende en onschuldig lijkende speelsheid die verrassend afwijkt van het gebruikelijke surrealisme, maar ook wel erg aan de oppervlakte blijft, zeker voor de lange tijdsduur. De film is uiteindelijk niet meer dan een pleidooi voor vitaliteit en ongecompliceerd genot. Goupil is ideaal popperig.