Messidor

Twee meisjes ondernemen een steeds verder gaande kruistocht tegen de steriele en egaliserende Zwitserse welvaartsstaat en laten zich daarbij inspireren door de Franse Revolutie, die in zijn kalender de oogstmaand 'messidor' noemde. Lofwaardige, maar niet geheel geslaagde poging tot vernieuwing van Tanner, die met JONAS de balans van eerdere thema's opmaakte. In samenwerking met de actrices geïmproviseerde film toont per scène een opmerkelijke beheersing, maar geen gevoel voor maat in de opbouw, zodat de eerst toenemende beklemming omslaat in ergernis en de nagestreefde tragische anarchie van de heldinnen te oppervlakkig blijft voor de tijdsduur.