O melissokomos

Na tevergeefs te hebben gezocht naar vriendschap, en na een ellendig avontuurtje met een meisje dat hij toevallig had ontmoet, vernielt een eenzame imker van vijftig zijn bijenkorven. Hij komt daarbij om. Een zelfmoord gebracht in een stijl die kenmerkend is voor Angelopoulos, traag, beschouwend, met vele langdradige opnamen en een minutieus uitgewerkt scenario. Op het tweede plan staat het personage, dat verslag doet van de mislukking van zijn gevoels- en gezinsleven. Het diepgevoelige realisme van deze film fascineert de aandachtige kijker, terwijl Mastroianni opvalt in de hoofdrol. Regisseur Guerra heeft aan het scenario meegewerkt. De film is het tweede deel in een trilogie van min of meer op zichzelf staande films en werd bekroond tijdens het filmfestival van Venetië in 1988 met een Zilveren Leeuw.