Omar gatlato

Een Algerijnse kantoorbediende neemt uit liefhebberij de geluidsband van Indiase films met een cassetterecorder op. Hij wordt verliefd op de ook geregistreerde stem van een meisje, zonder haar te durven benaderen. Deze eerste Algerijnse speelfilm zonder historische of sociaal-politieke achtergronden (wat op zich óók een politieke daad is) heeft een curieuze vormgeving in de soepele stijl van het laat neo-realisme, die wordt afgewisseld met gestileerde vervreemdingseffecten. Onevenwichtig, maar interessant door het beeld van een sociaal leven waarin vrouwen afwezig zijn. Het scenario is van regisseur Allouache. Camerawerk van Smaïl Lakhadar-Hamina.