Die nackte Bovary

Arnulf Mann die zich lichtelijk liet inspireren door het beroemde klassieke literaire werk van Gustave Flaubert, schreef het zwakke scenario voor deze oppervlakkige seksprent over de gedeprimeerde en verveelde echtegenote van een Franse plattelandsarts, die haar man overhaalt uit hun kleine gehucht naar een provincieplaats te verhuizen. Zij hoopt op meer vertier in de grote stad, maar rolt van de ene liefdesaffaire in de andere, en raakt diep ontgoocheld. Het dialoog is slecht, het spel is slap, wellicht vormt de verschijning van Fenech nog het enige lichtpuntje. De regisseur signeerde de film met de naam John Scott, waarschijnlijk uit schaamte.