La nuit du carrefour

Een onvolledige film, omdat Jean Mitry na afloop drie filmspoelen meenam, die niet in de montage konden worden opgenomen. Desondanks geeft deze bewerking tot nu toe misschien het best de sfeer weer die Simenon voor ogen stond: een 'huis clos'-situatie in de open lucht tijdens een nacht waarin het pijpestelen regent op een verlaten plek waar welgeteld drie woningen staan met nogal bizarre bewoners. Het obsederende geluid van de regen, die als muziek gaat klinken, de ondergeschiktheid van de dialogen aan de blikken en de gebaren, en het camerawerk van Marcel Lucien et Asselin, dat niet zozeer omhullend, maar werkelijk kleverig aandoet, leveren een film op die toch niet beangstigend is. De nadruk ligt namelijk op de panische of juist vage angst waardoor de personages geobsedeerd worden.