Ophélia

Een onevenwichtige jongeman ziet in de dood van zijn vader en de verhouding van zijn moeder met zijn oom parallellen met HAMLET en probeert die tragedie in zijn eigen leven te ensceneren, hoewel de personages niet kloppen met hun voorbeelden en zijn oom in de zakenwereld misschien van alles op zijn geweten heeft, maar geen moordenaar is. De curieuze en ook wel interessante Spielerei met een verburgerlijking van tragediemotieven blijft aan de oppervlakte, omdat Chabrol wel demystificeert maar er weinig belangwekkends voor in de plaats stelt. Jocelyn en Cerval blijven als 'Hamlet' en 'Claudius' schertsfiguren; 'Gertrude' en 'Ophelia' zijn te weinig uitgewerkt als tegendraadse stemmen van de redelijkheid, ondanks de goede acteerprestaties.