Premier voyage

Na de dood van haar moeder ontvlucht een meisje met haar vijf-jarig broertje het vooruitzicht van aparte pleeggezinnen; ze gaan de vader zoeken, een booteigenaar in Antibes. Na een lange tocht (te voet en liftend) en de nodige avonturen onderweg wordt het doel bereikt. De sympathiek opgezette film heeft kwaliteit door het opmerkelijke spel van de kinderen van de regisseuse, maar mist overtuigingskracht door het ontbreken van ontberingen onderweg zodat de aandacht moet worden vastgehouden door loze suspense-effecten (meer nog in de nadrukkelijke muziek dan in de scènes). Het happy end komt als een opluchting, minder vanwege medegevoel met de jonge helden dan om het feit dat de film eindelijk afgelopen is.