Protocol

Toevalligerwijs verijdelt Hawn een aanslag op de emir van Othar (Romanus), die naar Amerika was gekomen voor een officieel bezoek. Door haar spontane en naïeve reactie staat ze plotseling in het middelpunt van de belangstelling. Er wordt haar een baan aangeboden, maar de emir, sterk onder de indruk van haar verschijning, wil haar wel aan zijn harem toevoegen. Flauwe komedie waarbij zelfs Hawn het moeilijk heeft om tot het einde overeind te blijven. Het operette-gegeven kan onmogelijk nog een modern publiek aanspreken. Buck Henry baseerde zijn scenario op een verhaal van Charles Shyer, Nancy Meyers en Harvey Miller, maar het mist de punch-lines die we van Henry gewend zijn. William A. Fraker vertaalde het in beelden en Basil Poledouris schreef er een leuke score bij.