Les Pas perdus

Een eenvoudige schilder van bioscoopreclames wordt verliefd op een oudere, getrouwde dame van stand, die het comfort en de zekerheid van haar huwelijk niet wil opgeven, vooral niet als ze ten onrechte gaat twijfelen aan de trouw van haar minnaar. Het simpele gegeven verdiende een genuanceerdere regie om diepte en overtuigingskracht te krijgen dan de debutant opbrengt, zodat de oppervlakkige sociale notities en quasi-poëzie allesbehalve stimuleren. Morgan is op herhalingsoefening met romantische chic, Trintignant is verrassend als de volksjongen.