Le Père Noël a les yeux bleus

Om een winterjas te kunnen aanschaffen, verhuurt een berooide en eenzame jongen in de provincieplaats Narbonne zich als kerstman die met kopers in een warenhuis op de foto moet. Deze vermomming en poses geven hem de kans tot enig voorzichtig contact met meisjes zonder gevolgen, zodat de avonden gevuld blijven met drank en bralverhalen met enkele vrienden. Indringend en ontroerend beeld van de eenzaamheid in dwarse episodische filmvorm, die geaccentueerd wordt door quasi-bravoure en galgehumor. (Voor goed begrip van het eindbeeld als de vrienden door de uitgestorven stad lopen met het spreekkoor 'op naar het bordeel': Narbonne heeft geen bordeel.)