Radio Days

New York aan de vooravond van WO II. De familie van de kleine Green, een doorsneefamilie, is verslingerd aan het nieuwe medium radio. Voor iedereen worden nieuwe werelden geopend, hero[KA3]isch, romantisch of economisch van aard. Dagdromen versmelten met illusies die door een of ander programma zijn gewekt. Realistische gruwel (een meisje vastgeklemd in een put) staat tegenover gefantaseerde horror (paniek veroorzaakt door hoorspel van Orson Welles). Lichtvoetige nostalgische beschouwingen van Allen over de plaats die de radio innam in zijn jeugdjaren. Zelf verschijnt hij niet in beeld, maar door zijn commentaar is hij alomtegenwoordig. Voor de muzikale achtergrond compileerde Dick Hyman zo'n veertig populaire nummers uit die periode. Een film als een droom, geschreven door Allen zelf en in beeld gebracht door Carlo Di Palma. Een optimistisch portret van een deprimerende tijd, vol typisch joodse humor van Allen.