Wa sakatat fe bahr el-asal

Caïro 1921. In een volkswijk leidt een waterdrager met zijn zoon en zijn schoonmoeder een eenvoudig bestaan, dat evenwel wordt beheerst door de vroegtijdige dood van zijn vrouw. Met zijn vijfendertigste film is Aboe Seif erin geslaagd een geëngageerd beeld te geven van een teruggetrokken man die het waarom van de dood van zijn geliefde maar niet kan begrijpen. Het verhaal is vormgegeven door een onwerkelijk mooie fotografie. Door Egyptische critici werd deze film beschouwd als de beste van 1977.