Sommarnattens leende

Bergmans zestiende film was de eerste die internationale aandacht trok. De film is een stijlvolle, bitterzoete komedie over de zich in één nacht afspelende gebeurtenissen in het landhuis van een courtisane. Haar dochter, een actrice, geeft een feest en nodigt daarvoor haar minnaar uit, de legerkapitein Malcolm van wie ze eigenlijk af wil. Maar ook haar ex-echtgenoot, de advocaat Egerman, diens vrouw en hun opgroeiende zoon behoren tot de gasten. Eenmaal verzameld op het landgoed ontwikkelen zich tussen de hoofdpersonen verschillende amoureuze verhoudingen. Het verloop van de gebeurtenissen wordt meesterlijk gestuurd door Bergman, die de psychologie van de diverse personages accentueert door het gebruik van objecten als parasols en sluiers. De elegante vormgeving, de spitse dialogen en Bergmans rake psychologische inzicht in liefdesvalkuilen, maken dit een uitschieter in het komediegenre. Onder al het vertoon van oppervlakkige elegantie en humor schuilt echter de innerlijke leegte en zelfzuchtigheid van de naar liefde en seks hunkerende personages. De luchtige film neemt in Bergmans overwegend ernstige oeuvre een uitzonderingspositie in en was meteen een groot succes. In 1973 werd het verhaal bewerkt tot de Broadway-musical Smiles en in 1982 baseerde Woody Allen zijn A Midsummer Night's Sex Comedy op Bergmans origineel.