Stamping Ground

In 1970 vond in het Kralingse Bos het Nederlandse antwoord op Woodstock plaats: het legendarische Holland Pop Festival, met een indrukwekkende line-up bestaande uit o.a. The Byrds, Jefferson Airplane, Pink Floyd en Santana. De toen nog onbekende regisseur George Sluizer (Spoorloos) legde het allemaal vast, samen met cameramensen als Jan de Bont (Twister) en Theo van de Sande (De aanslag). Vanaf het podium gefilmde optredens worden in de documentaire afgewisseld met beelden van uitzinnige dansende, blowende en naakt zwemmende bezoekers. Stamping Ground werd een flop in de Nederlandse bioscopen – het festival zelf ging ook direct failliet, omdat een fors deel van de toeschouwers geen kaartje had gekocht – en is zeker niet zo goed als de Oscarwinnende documentaire over Woodstock, maar een prachtig tijdsdocument is het absoluut. In 2020 verscheen een digitaal gerestaureerde director’s cut. In de originele versie waren onder meer onverklaarbare montages van molens en bloembollenvelden te zien, die de Duitse coregisseur en editor Hansjürgen Pohland uit een andere film had gehaald.