Smithereens

Een pittige, niet te veel pretenderende studie van het karakter van de egoïstische, zelfverzekerde, meedogenloze Berman, en de vage dromen over succes die zij als manager van een punkband heeft. Er is sprake van een doortimmerde typering en een eenvoudige, soepele regie. De scène met het hoertje en haar broodje kipsalade blijft je bij. Scenario van Ron Nyswaner en Peter Askin.