Socrate

Deze televisiefilm is een beschouwing over de dood in de vorm van een concept. Het is de concrete weergave van een project, waarover de regisseur twintig jaar heeft nagedacht. Een uiterst strak werk, dat in de laatste sc[KA2]enes een soort van filosofie over de dood als ervaring bevat. Maar het is ook een testament in de stijl van Rossellini, die allerlei verwarrende overeenkomsten tussen de cineast en de filosoof laat zien. Zeker, een `moeilijke` film maar het feit dat de Franse versie tot nu toe (1990) nooit werd uitgezonden, is een grof schandaal.