Tijd om gelukkig te zijn

Een alleenstaande veertiger die er een burgerlijke minnares op na houdt, wordt plotseling geconfronteerd met werkloosheidsproblemen. Tijdens zijn dwaaltocht door de Brusselse straten ontmoet hij een vroegrijpe tiener met wie hij een verhouding begint. Deze als een tragi-komedie opgezette rolprent weet geen moment te boeien. Zowel de uitwerking van het gegeven als de aanpak in de vormgeving wijzen op een schrijnend gebrek aan inspiratie van de filmmaker.