The Tragic diary of Zero the fool

Een exhibitionistische praatfilm waarin een aantal licht gestoorde halfzachten voor de camera oeverloos discussiëren over hun problemen, hun rol in de maatschappij en meer van die dingen. Film als therapie, kortom, en alleen de betrokkenen hebben daar - hopelijk - wat aan. De toeschouwer kan alleen de beroemde woorden van Clark Gable uit hun context rukken en welgemeend uitroepen: frankly, we don't give a damn.