Involuntary

In vijf langs elkaar vertelde, herkenbare verhalen stelt debuterend regisseur Östlund groepsdruk aan de orde. Hij vertelt bijvoorbeeld over een pubermeisje dat zich bedrinkt, en door haar vrienden alleen wordt achtergelaten, en over een man die tijdens een met drank overgoten mannenuitje geconfronteerd wordt met ongewenste seksuele handelingen. Östlund biedt geen veroordeling van al die alledaagse machtspelletjes, heeft er geen pasklaar antwoord op. Door een afstandelijke filmstijl, hij zoomt nergens in, dwingt regisseur Östlund de kijker zich te verhouden tot wat er allemaal gebeurt. Zo’n expliciete stijlvorm kan kijkers afstoten, maar komt hier niet gekunsteld over.