Teresa la ladra

Een arm volksmeisje gaat door financiële nood gedwongen stelen, gaat door een reeks celstraffen en verhoudingen met andere sociale kneuzen heen, maar laat zich niet reclasseren omdat voor haar de diefstal tot een verslaving en tegelijk een uiting van protest is geworden. Deze ware - door Dacia Maraini opgetekende - levensgeschiedenis kreeg een kleurrijke verfilming van ex-cameraman di Palma, die het evenwicht tussen vitale humor en pathos niet altijd weet te treffen, waardoor het mineur-einde loodzwaar en zeer uitgerekt wordt en de bravoure-rol van Vitti als een slijtage-slag gaat werken.