Thérèse Raquin

De vader van meesterwerken als Les enfants du paradis en Le quai des brumes draaide met zijn gebruikelijke virtuositeit in sfeer en detail deze noir-achtige bewerking van Émile Zola's roman uit 1867. Daarin vindt een verweesde en ongelukkig gehuwde vrouw in Lyon alsnog de grote liefde, met fatale consequenties. Zorgvuldig naar het Frankrijk van de jaren vijftig getransporteerd door classicist-scenarioschrijver Charles Spaak, fungeert de sombere geschiedenis als podium voor Signoret om een volbloed tragedienne neer te zetten. De fraaie zwart-witfotografie is van Roger Hubert (1903-1964), een helaas goeddeels vergeten ambachtsman met een verbazingwekkend curriculum vitae.