Terug naar Oegstgeest

Een uitstekende, destijds door het publiek jammerlijk onderschatte Wolkers-verfilming van Van Gogh. De regisseur, die de controverse meestal niet schuwde, bleek naast een uitstekend gevoel voor werken met acteurs ook te beschikken over een eigenzinnige maar toch toegankelijke en zuivere filmstijl. Die maakte van dit werk dan ook een heel mooie, opvallend beheerste stijloefening. Daarnaast is dit een helder vertelde en aangrijpende familiekroniek over een pater familias (Jansen) die als gevolg van zijn calvinistische overtuiging en de beproevingen van de crisisjaren grote littekens nalaat op de zielen van zijn gezinsleden. Wolkers was tevreden over de verfilming, hij vond hem 'van begin tot einde briljant'.