Trois pommes à côté du sommeil

Er gebeurt niets in deze film, waarin feitelijk maar twee personages voorkomen. De hoofdpersoon houdt zich van 's morgens tot 's avonds bezig met zijn dagelijkse beslommeringen, maar nu hij veertig is, komt zijn verleden weer bovendrijven en met zijn vriend praat hij dan over allerlei dingen. De regisseur gaat te werk op basis van gedachten- en gevoelsassociaties om liefde, eenzaamheid, hartstocht, kennis, en het mysterie van leven en dood aanschouwelijk te maken. Onder de ogenschijnlijk simpele buitenkant gaat een intens verwarrende en zeer vernuftig opgezette film schuil. De vriendschap tussen de twee mannen is schitterend in beeld gebracht door Pierre Letarte. Deze film werd in 1990 tijdens de Achtste Ontmoetingsdagen in Montréal bekroond met de prijs van de vereniging van filmcritici uit Quebec.