Vent d'Est

Een ideologische [KL]spaghetti-western[KLE], waarin uiteenlopende revolutionairen - Indiaan, arbeider, intellectueel, vrouwen - bij elkaar komen nadat het leger bloedig de orde heeft hersteld in de nederzetting (symbool van het Parijs van 1968). De film, een eerste poging van Godard om direct politiek in een bioscoopfilm te integreren, is een zowel interessante als irritante mislukking, wegens de eindeloos lange standpuntverwoordingen, die ondanks scenariomedewerking van Cohn- Bendit niets nieuws naar voren brengen. Godarts visuele flair leidt tot een aantal frappante beelden, maar de acteurs blijven ledepoppen, die geen notie hebben van wat ze moeten doen.