Viva la muerte

Arrabal heeft de Spaanse Burgeroorlog niet bewust meegemaakt, aangezien hij in 1932 werd geboren. Toch zitten er in deze film veel verwijzingen naar die periode, gebaseerd op vage herinneringen van de regisseur zelf. De vader van een jongen is door de militairen van Franco gearresteerd; hij is verraden door de moeder. Het geheel heeft een onwerkelijke sfeer vol persoonlijke obsessies. De film is een hommage aan Buñuel en bevat geniale ideeën, de regisseur laat bijvoorbeeld bij dit somber en bloederig verhaal een Deens kinderliedje horen. Barokke cinema.