Windschaduw

De experimentele filmer Van de Staak doet hier een poging tot verfilming van poëzie. Twee gedichten van Gerrit Kouwenaar vormden het uitgangspunt. We zien een acteur en een actrice veelvuldig vertrek- en aankomstscènes spelen en de gedichten voorlezen, wat ook buiten beeld door de dichter zelf gedaan wordt. Hoewel iets toegankelijker dan zijn vorige films is het voor de niet-ingewijde een lange zit.