Ironweed

Albany, New York tijdens de depressie in 1938. Nicholson verliet zijn gezin, nadat hij per ongeluk de dood veroorzaakte van hun jongste zoontje. 22 jaar lang zwierf hij rond en nu komt hij terug in zijn stad waar hij ooit zijn thuis had en trekt nu op met de zieke, aan lager wal geraakte zangeres Streep en de simpele Waits. Een bezoek aan zijn vrouw Baker wordt een fiasco. Zij wil hem wel terug, maar zijn twee andere kinderen willen niets van hem weten. William Kennedy schreef zelf de bewerking voor de film van zijn bestseller, waarmee hij de Pulitzer-prijs won en het is vooral de sterke vertolking van Nicholson en Streep, spelprestaties in rollen die je niet van ze verwacht zou hebben, die de film dynamisch laten voortbewegen, terwijl Waits een grootse rol weggeeft. De camera van Lauro Escorel registreert alles zonder veel warmte, maar met een groot gevoel voor dramatiek. Amerikaans regiedebuut van Babenco.