Crepuscule

Een jonge vrouw, de schouders hoog, haar gezicht verscholen onder een grote capuchon, arriveert in de grote stad. Ze neemt haar intrek in een immense kamer, waar een verweerde spiegel en een orgel staan. Ze vindt een baantje bij een benzinepomp. Crepuscule toont beelden uit haar dagelijks leven tot er plotseling een pistool op haar hoofdkussen wordt gelegd. Crepuscule is een ode aan Jean-Luc Godard, die decennia geleden stelde dat voor een film niets anders nodig is dan een meisje en een pistool. Dat die ingrediënten niet per se een geslaagde film opleveren bewijst deze aaneenschakeling van loze, quasi-diepzinnige scènes.