Lamento di'Arianna

Klaaglied van Agnes in experimentele filmvorm gegoten. Het begint in een mengeling van opnames van oude ruïnes en moderne bouwconstructies; mezzo-sopraan Mueller- Molinaro, door iedereen verlaten, declameert temidden ervan een Duitse tekst die geschreven is door Ottavio Rinnuccini en door Niebeling vertaald is. Halverwege de film wordt deze monoloog doorbroken door dezelfde dame, ditmaal heel chique uitgedost in een zeer luxueuze omlijsting, terwijl ze de originele Italiaanse tekst zingt op muziek gezet door Claudio Monteverdi. Deze dualiteit werkt zeer indringend en draagt bij tot een zeer bijzondere sfeer die nog benadrukt wordt door het contrast tussen beide decors. Een film die je niet gauw loslaat. De adembenemende beelden zijn van Igor Luther en Michael Haefter.