Piano, Piano, Bacaksiz

`Kom laten we vrienden zijn en een gemakkelijke weg vinden, waarlangs we liefhebben en geliefd worden. Voor ons is deze wereld zo vergankelijk`. Deze woorden van de Turkse dichter Yunus Emre staan aan het begin van de film en blijken het leitmotiv te zijn voor de autobiografie van Kemal Demirel (ooit premier van Turkije). Istanboel rond 1945. De negen-jarige Kemal woont samen met zijn grote familie, grootouders, ouders, ooms en tantes in een oud en vervallen huurhuis. Een vlotte, overweldigende schets van het hectische leven in deze stad in die tijd.