La trovatella di Pompei

Maria (Panaro) wordt beschuldigd van een moord die zij niet heeft gepleegd. Ze ontdekt tot haar verrassing dat ze de onwettige dochter van de procureur-generaal van de republiek is, die de vervolging ondersteunt. Met zo'n intrige had dit natuurlijk een goed melodrama kunnen worden, of zelfs een grootse komedie. Maar de film is verschrikkelijk saai en het verhaal tot banale proporties teruggebracht. Ergo, hij is onbedoeld lachwekkend waar hij serieus had moeten zijn.