Bruine Squamma

De regisseuse, die les geeft aan een van de universiteiten van Parijs, leidt een experimentele esoterische produktie in de stijl van Paul Sharits en Peter Kubelka. Dat heeft echter niets met deze film te maken, die stampvol zit met oneindig gevarieerde, herhaalde en nerveuze beelden, flitsen, explosies, overlappingen, vlekken en gaten, waarbij het filmbeeldje met zijn inlassingen en solarisaties als uitgangspunt fungeert. Alles berust op de visuele en mentale waarneming. Over ongewoon poëtisch, visionair en barok werk als dit is geen oordeel te vellen.