Allons voir si la rose

Na met een onmogelijk budget vijf speelfilms te hebben gemaakt en volledig aan de aandacht van pers en publiek te zijn ontsnapt, is deze regisseur in 1976 naar de tv overgestapt, en daar heeft hij het in alle opzichten beter gedaan. Dit mysterieuze verhaal over een jonge vrouw die elke dag een rode roos onder haar ruitewisser vindt, terwijl ze toch al acht jaar een hechte relatie heeft met haar man, blijft boeien dankzij het stevige scenario, de spanningsopbouw en de nogal ondoorgrondelijke sfeer. Het einde is verrassend. Goed en geloofwaardig acteerwerk, terwijl je aan Carrel in haar jeugdige rol niet ziet dat ze al 53 is! Tamelijk