Awdat al Ibn al Dal

Het gaat bergafwaarts met een grote Egyptische familie. Iedereen wacht op de terugkeer van de verloren zoon, die al twaalf jaar in de gevangenis zit vanwege zijn politieke overtuiging. Wanneer Nasser sterft, wordt hij vrijgelaten. Maar het gevangenisleven heeft een oud, gebroken mens van hem gemaakt, en hij keert niet terug in de familieschoot. In plaats daarvan sluit hij zich aan bij een tirannieke broer. Vanaf dat moment beginnen de leden van de familie elkaar af te slachten. Uiteindelijk blijft er maar één over, die vervolgens een heel andere richting kiest. Deze muzikale tragedie eindigt dus met een vleugje hoop. De regisseur slaagt erin een nogal verbijsterende allegorie te produceren, waarin de muziek wordt overgenomen door straatkoren. Maar de ingewikkelde politieke boodschap van de film is te hoog gegrepen en komt dan ook niet goed over.