Ballade de la Féconductrice

Een aaneenschakeling van scènes, met als enige link het bizarre, zo niet gruwelijke: priester castreert zichzelf in de sacristie, meisje electrocuteert haar vriendje in een badkuip, zwerver eet kots, bejaarde, blinde en invalide worden afgeslacht, jongetje wordt in de diepvries gestopt, een zelfmoord op zee, in stukken gehakte kinderen, en zo kunnen we nog even doorgaan. Nodeloze provocatie als hommage aan De Sade, een surrealistische Bunuel of Arrabal? Je weet het niet. Het bekijken van deze film is een zware beproeving, ondanks mooie dromerige beelden en veel disharmonische muziek. Herinnert ook aan Les Chants de Maldoror van Lautréamont. Eerste expeditie van deze marginale filmmaker naar het witte doek.