Apparence féminine

Enige bioscoopfilm van deze regisseur, die hierna overstapte naar de tv. De film, die officieel onder de noemer 'Kunst en Essays' is geplaatst, registreert de monoloog van een travestiet en verdoezelt zo goed mogelijk diens exhibitionistische kant. Geen moment is duidelijk of hij fantaseert of de waarheid vertelt, en zijn verhaal wordt wegens een miserabel budget ook niet getoetst aan zijn feitelijke ervaringen. We krijgen dan ook een stroom van woorden voorgeschoteld over een marginaliteit waarvan we nauwelijks iets te zien krijgen. De muziek is een Engels wijsje uit de 17e eeuw.