L'Olivier de Boul'hilet

Op zijn sterfbed vertrouwt de derwisj van het in de titel genoemde dorp aan een boer het geheim toe van de eeuwiggroene olijfboom in de woestijn. De boer is een koppige, en voor de geamuseerde en ongelovige blikken van de dorpelingen begint hij naar water te zoeken... om uiteindelijk de bron te vinden! Op dat moment komen de lokale autoriteiten tussenbeide. Zij onteigenen de bron om de watertoevoer te verbeteren. De boer begint wat te malen en verwondt een rivaal. Als hij zich realiseert wat hij heeft gedaan, rest hem niets anders dan de kleren van de gestorven derwisj aan te trekken en hem op te volgen. Tamelijk onsamenhangend scenario naar een vertelling van Malek Haddad. Wat voor westerse kijkers een gebrek is, is binnen de traditie van de oosterse fabel echter de gewoonste zaak van de wereld. Tamelijk gevoelige beschrijving van de dorpsbewoners (de ambtenaren komen veel gemaakter over) en prachtige poëtische landschappen dankzij het camerawerk van Daho Boukerche.