Elsa la Rose

De geschiedenis van een koppel dat elkaar al bijna veertig jaar kent. Ze praten over die dag in 1928 toen ze elkaar ontmoet hebben in de kunstkringen van Parijs. Hij schreef boeken over haar, vereeuwigde haar in zijn gedichten. Zij is een Russische en schrijft over haar land, een Rusland dat niet meer bestaat. Een eigenzinnig portret van het schrijversechtpaar Aragon en Elsa Triolet, dat een beeld geeft van een verdwenen Parijs en van twee mensen die, ondanks de leeftijd en de hen voorbijsnellende evolutie, toch nog gelukkig zijn met elkaar. Het geheel werd samengesteld door Varda en Raymond Zanchi en op warrige wijze gemonteerd door Jean Hamon. Jean Ferrat zingt liedjes en Michel Piccoli leest gedichten van Aragon. Achter de camera stonden Willy Kurant en William Lubschansky.