Hizya

Een verslag van leven, liefde, strijd en dood van een jonge Algerijnse vrouw die in de 19e eeuw het lef had taboes te doorbreken. Deze ambitieuze film, waarin uitsluitend wordt gezongen, volgt stap voor stap een aan Ibn Guittoun toegeschreven gedicht uit dezelfde tijd. Een gekunstelde opbouw en weinig tempo, hoe groot het talent van de spelers ook mag zijn. De vormgeving, inclusief het camerawerk, is zeker fraai, maar het geheel doet wat star aan.