Le bel âge

Tweede lange speelfilm van deze cineast (1920-1984), en de karakteristiekste van al zijn lange films. Een intrige ontbreekt. Sociaal en intellectueel bevoorrechte personages weiden flink uit over vaak erotische gevoelens maar zijn toch voor alles onderworpen aan 'de koele passie van de ware libertijn'. De gedachte dat hier een nazaat van de Choderlos de Laclos van Les liaisons dangereuses aan het werk is, is moeilijk te onderdukken. Een even briljante als ijzige film, met overeenkomstig camerawerk van Ghislain Cloquet en Sacha Vierney. Eerder een experiment of een schets dan iets anders. Ook een moralistische film, hoewel de woordenstroom en de filmische creatie niet overal gelijk opgaan. De een vindt het originele oeuvre van Kast razend interessant, maar de ander verveelt zich er dood bij.