Kika

Almodóvar laat zich in zijn films prettig weinig gelegen liggen aan het keurslijf van de politieke correctheid. Daarbij overschrijdt hij volgens velen wel de grenzen van de goede smaak en fatsoen. In Kika zit een inmiddels beruchte verkrachtingsscène, waarbij Kika, het slachtoffer, vraagt of de verkrachter alsjeblieft op wil schieten, want ze heeft die dag nog meer te doen. Het verhaal gaat over de moeizame relatie tussen het titelpersonage, haar schoonvader, haar vriend, diens vriendin en de criminele broer van de huishoudster. Kika is een typische vroege Almodóvar-film, met veel vreemde personages, rappe dialogen en een maf verhaal.