Max

Thomson en zijn vrouw Crosby, voormalige hippies, zijn gesetteld in het grootstedelijke Vancouver. Ze hebben een drie- jarig zoontje, Max (Wilkinson). Het hummeltje blijkt aan een zeldzame bloedkanker lijden en heeft nog maar zes maanden om te leven. Vader Thomson gaat letterlijk uit z'n dak als er vermoed wordt dat milieuvervuiling weleens de oorzaak zou kunnen zijn. Te midden van zijn woede aanvallen, depressies en bijna-waanzin besluit hij de stad te verlaten en - zoals dat behoort in hippietraditie - terug te keren tot de natuur en met nog maar één wens: zijn zoontje te laten genezen. Het noodlot is natuurlijk onafwendbaar. Overtrokken, veel te sentimentele tranentrekker in z.g. 'modieus' jasje. De zonnige, kleine Max uit de titel is in werkelijkheid het zoontje van de regisseur. Scenario van Wilkinson, camerawerk van Tobias Schliessler.