The Age of Stupid

Enkele decennia in de toekomst waakt een verteller (Postlethwaite) in een hoog boven het water uittorenend museum over zijn archief met boeken en beeldmateriaal, terwijl de aarde is veranderd in een onbewoonbare planeet. Hij vraagt zich af hoe we toch zo stom konden zijn om alle signalen over opwarming van de aarde te negeren, en illustreert zijn betoog met portretjes van onder meer een bejaarde bergbeklimmer, een Nigeriaanse dorpsbewoonster en een Indiase luchtvaarttycoon-in-de-dop. Regisseur Armstrong wilde een compromisloos pamflet maken en dat is haar gelukt. Harder dan Al Gore's An Inconvenient Truth, daarom wellicht minder effectief.