Mon amie Max

Concertpianiste Bujold, Max in de film, keert na 25 jaar vrijwillige verbanning terug naar haar geboortestad Québec. Ze knoopt weer banden aan met haar hartsvriendin Keller met wie ze op het conservatorium zat. Via flashbacks ziet de toeschouwer hoe ze op vijftien-jarige leeftijd een briljant studente was, die echter in verwachting was geraakt. Haar moeder dwong haar toen met het oog op haar veelbelovende carrière de baby af te staan. Nu gaat ze op zoek naar haar zoon, maar die laat via het ingeschakelde bemiddelingsbureau weten dat hij niets met zijn natuurlijke moeder te maken wil hebben. Door een 'toeval' ontmoeten ze elkaar toch. Uiterst voorspelbare smartelap met zwakke rol van Bujold. Het magere scenario werd geschreven door Jefferson Lewis en het mooie camerawerk is van Sylvain Brault.