A Home of Our Own

Moeder Lacey (Bates) is weduwe. Ze werkt aan een lopende band en heeft zes bloedjes van kinderen, van vijf tot vijftien jaar. Als ze wordt ontslagen, besluit ze met haar kroost L.A. (een shit-stad) te verlaten en noordwaarts te trekken. In Idaho brengt ze haar wrakkige voertuig piepend tot stilstand als ze een leegstaand huis ziet en beluit dat dit de plaats is, waar ze met haar gezin wenst neer te strijken. Met veel gedoe - 'we hebben geen liefdadigheid nodig en als er betaald moet worden; dan kunnen we dat zelf wel' - lukt het om hemel op aarde te vinden. Met vaste hand geregisseerd, een behoorlijk gespeeld, maar ondiep, supersentimenteel drama dat hier en daar net even te veel leentjebuur heeft gespeeld bij PLACES IN THE HEART. Het onoriginele scenario is van coproducent Patrick Duncan en Jean Lepine leverde het meer dan adequate camerawerk. Wie week is, kan zijn hart ophalen en de waterlanders vrij laten stromen...