Jukti Takko Ar Gappo

Filmisch testament, deels zelfportret van een man die aan TB leed en niet meer van de drank kon afblijven. Met zelfspot, want de hoofdrolspeler wordt in de eerste sc[KA2]ene door zijn vrouw het huis uitgegooid en dit verlopen type kan dan alleen nog maar de fles omvatten. Toch weet hij een zwerftocht door Oost-Bengalen te beginnen met een jonge vrouw, die aan zijn zijde blijft. Tegen het slot sluit Ghatak zich aan bij een bende en komt voor het vuurpeloton. Zijn laatste gebaar - symbolisch? - is dat hij de camera (van Baby Islam die hem trouw bleef) overgoot met alcohol. Twee jaar later was Ghatak dood en niemand weet precies hoe hij het klaar speelde de film te financieren, het scenario te schrijven en de hoofdrol te spelen. Een einde dat zeker tot de verbeelding spreekt, al was de thematiek cursorisch.