Hkhagoroloi bohu door...

Een oude veerman in een verafgelegen deel van India, Puwal (Khargoria), verdient zijn brood met overzetten van mensen in zijn lekke roeibootje over de rivier. Hij ziet zijn bestaan bedreigd, als de autoriteiten besluiten een brug te slaan. Puwal heeft nog meer zorgen: zijn oudste zoon, de hebberige Hemanta die met vrouw en kindertjes in een naburig plaatsje woont, probeert zijn lapje grond af te troggelen met het oog op de komende bouwput en daaraan gepaarde landspeculatie. Hij vreest ook voor de toekomst van zijn kleinzoon Hkuman (Nath) die wees is nadat zijn ouders bij een overstroming verdronken zijn. Hij denkt niet al te lang meer voor hem te kunnen zorgen. Metafoor over de z.g. vooruitgang van een groot land en de rivier die geeft en neemt. Redelijke, wat toneelmatig gespeelde en met bescheiden middelen gemaakte film, maar toch mooi. Regisseur Barua schreef zijn eigen scenario en dit is zijn vierde avondvullende film. P. Rajan stond achter de camera.