The Glass-blower's Children

Een vreemd land rond 1820. Albert (Skarsg[KA9]ard) is glasblazer. Zijn vrouw heet Sofia (August) en ze hebben twee kinderen, Klas (Peldius) en Klara (Heikura). Albert houdt van zijn werk en maakt glazen voorwerpen die hij zelf mooi vindt, maar door weinig mensen gewaardeerd en dus gekocht worden. Albert heeft derhalve grote moeite om het hoofd boven water te houden. Ergens, in een ander deel van het land wonen de Meester (Berggren) en de Meesteres (Klinga) in een mysterieus kasteel. De Meesteres zou graag kinderen willen hebben. Dus trekt Meester het land in op zoek naar een jongen en een meisje. Hij kidnapt Klas en Klara, die hij meeneemt naar het kasteel en wist hun geheugen. Ondertussen gaan vader en moeder naar hen op zoek. Regisseur Grönros kreeg nadat hij naar tevredenheid het boek Agnes Cecilia verfilmd had van schrijfster Maria Gripe toestemming om haar boek uit de titel, dat in twintig talen vertaald werd en een moderne klassieker is geworden, te bewerken voor het grote witte doek. De productie werd geplaagd door allerlei rampen en regisseur Grönros gaf op een bepaald moment bijna de pijp aan Maarten. De film is te lang, te eng voor jonge kinderen, het verhaal is meer geschikt voor volwassenen die jong van geest zijn, en de verschillen tussen de echte wereld en de fantasiewereld zijn te groot en zeer onevenwichtig. Zo'n typische film die gehuldigd wordt door literair geaarde critici, terwijl kinderen er het geduld niet voor kunnen opbrengen omdat hen teveel ontgaat. De kostuums van Lotta Petterson zijn prachtig en het camerawerk van Philip Ogaard is zeer goed. Een fraaie mislukking.